Jezioro Uściewierz

Opis łowiska

Jezioro Uściewierz to największe naturalne jezioro całego Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego, a zarazem klasyczny przykład ogromnego, zanikającego akwenu polesiowego. Z lustrem wody przekraczającym 300 hektarów, jego maksymalna głębokość ledwie oscyluje w granicach 3 metrów, a średnia wynosi zaledwie nieco ponad metr. Batymetria jest tu niewiarygodnie wręcz jednostajna – to płaski talerz wypełniony wodą i potężną, miękką warstwą mułu i osadów z rozkładających się roślin. Jezioro otoczone jest szczelnym, nierzadko kilkudziesięciometrowym pasem gęstych trzcin i szuwarów, przed którymi w okresie letnim wyrastają nieprzebyte łąki grążela, rdestnic i rogatka. Ta woda to logistyczny koszmar dla wędkarzy brzegowych – dostępu z brzegu praktycznie tu nie ma. Aby wędkować na Uściewierzu, płaskodenna, lekka łódka lub solidny ponton to wyposażenie w 100% obowiązkowe. Odpowiednio wyekwipowany wędkarz doceni jednak niesamowite uroki tego miejsca. To perła w koronie jeśli chodzi o połów ogromnego lina i potężnych, miedzianych krasnopiór (wzdręg). Łowienie w oczkach wodnych wyciętych wśród grążeli na leciutki spławik, z przynętą z kukurydzy, chruścików czy pęczka białych robaków, daje wspaniałe rezultaty. Należy cicho zachowywać się na łodzi, gdyż w płytkiej wodzie ryby płoszą się od uderzenia wiosła. Dla spinningistów to wymarzone łowisko do spektakularnych brań powierzchniowych. Ze względu na dywany zielska od dna do samej powierzchni, drapieżnika (szczupaka) szuka się tu wyłączenie na przynęty typu topwater: poppery, woblery typu walk-the-dog, duże gumowe żaby oraz pływające, płytkoschodzące jerki. Potężne widowiskowe brania z gejzerem wody wynagradzają wszystkie trudy. Jesienią, gdy roślinność częściowo opada, świetne są lekkie blachy wahadłowe (tzw. "algówki") prowadzone tuż nad dnem.