Jezioro Sieniawskie

Opis łowiska

Jezioro Sieniawskie to malowniczy, zaporowy zbiornik na rzece Wisłok, oferujący kameralny, dziki klimat, w opozycji do zatłoczonej Soliny. Jest to akwen rynnowy, mocno wydłużony, z wyraźnie zaznaczonym starym korytem rzeki, które stanowi klucz do wędkarskiego sukcesu. Batymetria jest bardzo czytelna – zachodni brzeg jest w dużej mierze stromy i głęboki, szybko opadający w stronę koryta, natomiast brzeg wschodni i rejon cofki to wypłycenia z łagodniejszymi stokami. Zbiornik słynie przede wszystkim z doskonałych populacji szczupaka i okonia. Wiosną i wczesnym latem drapieżników należy szukać na wypłyceniach i w okolicach trzcinowisk w górnej części zbiornika (gdzie woda szybciej się nagrzewa). Sprawdzają się tu lekkie wahadłówki, obrotówki w rozmiarze 3-4 oraz gumy prowadzone jednostajnym tempem. Jesienią drapieżniki schodzą w okolice starego koryta Wisłoka na głębokości 6-12 metrów, gdzie najlepsze efekty przynosi klasyczny opad na twardym dnie. Częstym przyłowem spinningistów jest tu piękny kleń i boleń, szczególnie w rejonach wlotu rzeki, gdzie woda ma bardziej wyczuwalny uciąg. Dla wędkarzy spławikowych i gruntowych Sieniawa to woda bardzo wdzięczna. Na łagodniejszych spadach, po obfitym nęceniu kukurydzą i grubym peletem, można regularnie odławiać piękne leszcze, płocie oraz liny. Świetnie sprawdza się tu metoda odległościowa (waggler) na skraju trzcin. Ze względu na wahania poziomu wody, ryby bywają chimeryczne i często zmieniają stanowiska. Łowienie z łodzi daje nieporównywalnie lepsze rezultaty i pozwala na obłowienie podwodnych zawad (zatopione korzenie i drzewa), które dla wędkarzy brzegowych są najczęściej przyczyną strat w sprzęcie.