Jezioro Busko
W pobliżu: Ośno Lubuskie, Lubuskie
Opis łowiska
Jezioro Busko to niesamowicie cichy, kameralny, wybitnie leśny zbiornik znajdujący się nieco na uboczu popularnych traktów turystycznych. Z głębokością oscylującą w rejonach zaledwie kilku metrów ma formę obniżenia polodowcowego na terenie równinnym. Posiada niezwykły urok, bardzo dużo cienia z obwisłych koron drzew dębowych i sosnowych na brzegach oraz podłoże miękkie, liściasto-torfowe, tworzące znakomitą bazę bentosu (pokarmu dla dna). Busko uchodzi za swoistą twierdzę wędkarską trudnych i ostrożnych ryb, a woda ta potrafi wynagrodzić ogromną płocią i bardzo ładnym linem, jeżeli opanuje się tu sztukę perfekcyjnego, bezdźwiękowego podania przynęty (łowienie wagglerem bez głośnych plusków spławika!). Woda niesie wibracje idealnie, a dzikie ryby błyskawicznie reagują na uderzenia wędką w ponton czy głośny krok na brzegu. Podtopione drzewa od zachodniej części to stanowiska przepięknych, leśnych szczupaków ubarwionych bardzo ciemno – skutecznie wabi się je klasycznym blacharstwem i woblerami minnow z neutralną wypornością, przetrzymywanymi bez ruchu obok zwalonych gałęzi. Brak silnego wiatru pomaga precyzyjnemu rzutowi.
Parametry Jeziora
- Typ limnologiczny:
Jezioro eutroficzne chłodne leśne - Ukształtowanie dna:
Leniwie wciśnięta w puszczę misa z wyrównanymi połaciami mętnych, cichych obniżeń rzadko twardszych u srodka osi pod dnem wędek ok. - Rodzaj dna:
Miękka i bardzo organiczna z liściastej i iglastej naleciałości potęgująca pożywienie bentosowe dla dzikiej płoci na wyleżeniach dna rynny. - Przejrzystość wody:
Bardzo ciche i rzadko falujące, przezierność dość mocna wiosną i opadająca z ciepłem po wschodach osadów podwieszeniowych lilii u dna dołów. - Roślinność:
Obficie zarosłe pięknymi zatoczkami, w których gąszcz dębów opada na dno, chroniąc drapieżne sztuki okoni gąszczu od światła słonecznego rzutu ok. - Dominujące ryby:
Płoć gruba jeziorna, Szczupak powalonych drzew liliowych w gęstym - Zarybienia:
Wędkarskie dołożenia i wyborne naturalne warunki reprodukcji karpiowatych wśród ostoi tatarakowych gąszczów jeziorowych leśnej dziczy rzutu obok. - Dostęp z brzegu:
Utrudniona z uwagi na las i korzenie lecz parę piaszczystych wyrw uśpionych w zaroślach to mistrzostwo dające relaks wagglera bez sprzętu toni ech! - Droga dojazdowa:
Leśne ubite dukty pozwalające przemykać z uwagą na zawały drzew na parkini w lesie bez problemów błota pożarowych odcinków lasu omijając bagna! - Zezwolenia:
PZW. Lokalnie bez dopłat z wyłączeniem silnikowych wymogów ekologii.